به منظور بررسی اثرات برخی تنظیم‌کننده‌های رشد بر میوه‌نشینی نخل‌های خرمای کشت بافتی رقم برحی، این تحقیق روی درختان خرمای جوان حاصل از کشت بافت رقم برحی در نخلستان ستاد پژوهشکده خرما و میوه ‏های گرمسیری در شهرستان اهواز انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 7 تیمار محلول‌پاشی با تنظیم‌کننده‌های رشد شامل بنزیل آدنین (50 و 200 میلی‌گرم در لیتر)، پوترسین (0/1 و 1 میلی‌مولار)، اسپرمیدین (1/0 و 1 میلی‌مولار) و آب مقطر (شاهد) با 4 تکرار برای مدت دو سال صورت گرفت. هر درخت به عنوان یک واحد آزمایشی انتخاب شد. در اوایل فروردین ماه هر سال، گرده افشانی به صورت دستی انجام شد و یک و دو هفته بعد از گرده‏‌افشانی خوشه‏‌های انتخاب شده بر روی هر درخت با یکی از تیمارها محلول‌پاشی شد. هفته‌های پنجم پس از گرده‌افشانی، درصد میوه نشینی، درصد میوه‌های پارتنوکارپ و درصد ریزش گل و میوه ثبت گردید. در مرحله برداشت، عملکرد میوه و برخی خصوصیات کمی میوه اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که کاربرد پوتریسین، اسپرمیدین و بنزیل آدنین در بهبود میوه‌نشینی و کاهش ریزش میوه و افزایش خصوصیات کمی و کیفی از جمله وزن میوه، طول و قطر میوه، حجم میوه و هسته، عملکرد، رطوبت میوه و نسبت گوشت به هسته مؤثر بود. میزان تاثیر تنظیم کننده ها به نوع و غلظت مورد استفاده دارد. . از بین تیمارهای مختلف، بنزیل آدنین200 میلی‌گرم در لیتر در بهبود میوه‌نشینی بیشتر از سایر تیمارها موثر بود. بیشترین عملکرد خوشه نیز در تیمار بنزیل آدنین 50 میلی‌گرم در لیتر مشاهده شد.